MODLITWA KADZIDŁA

Diakon bierze Kadzielnicę, zasypuje kadzidłem i zwraca się do Kapłana:

D. Pobłogosław, ojcze, kadzidło. Do Pana módlmy się!

Kapłan błogosławi kadzidło.

K. Ofiarujemy Ci kadzidło, Chryste Boże nasz, na zapach pachnidła duchowego. Zechciej je przyjąć na Swój Ołtarz ponadniebiański i ześlij nam nawzajem łaskę Przenajświętszego Swego Ducha.

PRZYKRYCIE DARÓW

Kapłan okadza Gwiazdę i umieszcza ją na Diskosie.

D. Do Pana módlmy się.

K. Gwiazda przyszła i zatrzymała się, gdzie było Dziecię.

Tak samo pierwszy mały Welon: po okadzeniu umieszcza go na Gwieździe.

D. Do Pana módlmy się.

K. Pan króluje: oblókł się w majestat, Pan przywdział potęgę i nią się przepasał: tak utwierdził świat, że się nie zachwieje. Twój tron niewzruszony od wieczności, Ty jesteś od wieków, o Boże. Podnoszą rzeki o Panie, rzeki swój głos podnoszą, rzeki swój szum podnoszą. Ponad szum wód rozległych, ponad potęgę morskiej kipieli potężny jest Pan na wysokościach. Świadectwa Twoje są bardzo godne wiary; domowi Twojemu przystoi świętość po wszystkie dni, o Panie!

Drugi mały Welon umieszcza na Kielichu.

D. Do Pana módlmy się. Przykryj, ojcze.

K. Potęga Twoja, Chryste, przykryła niebiosa i cała ziemia napełniła się Twoją chwałą.

Tak samo postępuje z dużym Welonem i przykrywa nim Diskos i Kielich.

D. Do Pana módlmy się. Przykryj, ojcze.

K. Osłoń nas swymi skrzydłami i oddalaj od nas wszystkich wrogów i przeciwników, daj nam, Panie, spokojne życie, zmiłuj się nad nami i nad Swoim światem i zbaw dusze nasze, bo jesteś dobry i miłujący człowieka.

Kapłan robi trzy pokłony, okadzając Dary.

K. Błogosławiony Bóg nasz, który tak sobie upodobał, chwała Tobie (3x).

Za każdym razem Diakon kończy:

D. W każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków.