HYMN CHERUBINÓW

Diakon przez południowe Wrota wchodzi do Sanktuarium. Otwiera Święte Wrota. W czasie śpiewania Hymnu Cherubinów okadza Ołtarz, Sanktuarium, ikony, kapłana i ludzi. Czyniąc to, odmawia psalm 50 i pokutne Tropariony.

* Będąc w niepojęty sposób ikoną Cherubinów i życiodajnej Trójcy śpiewając po trzykroć święty hymn, oddalmy teraz wszystkie troski doczesnego życia.

MODLITWA KAPŁANA 

K. Nikt nie jest godny przychodzić, ani przybliżać się do Ciebie, ani składać Tobie w ofierze Liturgii, Królu chwały, kto jest spętany cielesnymi pożądaniami i rozkoszami. Służenie bowiem Tobie jest rzeczą wielką i napełniającą lękiem nawet same Moce niebieskie.

Jednakże Ty w Swojej niewypowiedzianej i niezmiernej miłości do człowieka bez żadnej zmiany i przekształceń stałeś się człowiekiem i zostałeś naszym Arcykapłanem. I jako Pan wszechrzeczy powierzyłeś nam świętą czynność spełniania tej liturgicznej i bezkrwawej Ofiary. Ty bowiem Sam, Panie i Boże nasz, panujesz nad wszystkim co jest w niebie i na ziemi, zasiadasz na tronie podtrzymywanym przez Cherubinów, Pan Serafinów i Król Izraela, jedynie Święty i odpoczywający w Miejscu Świętym. 

Dlatego Ciebie, jedynie dobrego i skłonnego do wysłuchania, usilnie proszę: wejrzyj na mnie grzesznego i nieużytecznego Swego sługę i oczyść moją duszę i serce od uczynków sumienia nieprawego i mocą Ducha Świętego uczyń zdolnym mnie, mającego na sobie łaskę kapłaństwa, stanąć przed Twoim świętym Ołtarzem i  konsekrować święte i nieskalane Twoje Ciało i czcigodną Krew. 

Zbliżając się do Ciebie z pochyloną głową, proszę Cię: nie odwracaj oblicza Swego ode mnie i nie wyłączaj mnie z liczby Swych dzieci, lecz pozwól łaskawie, żebym ja, grzeszny i niegodny Twój sługa, złożył Ci te Dary. 

Albowiem Ty jesteś składającym i składanym, przyjmującym i rozdawanym, Chryste Boże nasz, i Tobie oraz przedwiecznemu Twojemu Ojcu i dobremu, życiodajnemu Twojemu Duchowi, oddajemy chwałę, teraz i zawsze i na wieki wieków, amen.

Kapłan z Diakonem odmawiają hymn Cherubinów, czyniąc trzy pokłony.

K. Będąc w niepojęty sposób ikoną Cherubinów i życiodajnej Trójcy śpiewając po trzykroć święty hymn, oddalmy teraz wszystkie troski doczesnego życia. 

D. Aby urządzić przyjęcie Królowi wszechświata przychodzącemu w otoczeniu niewidzialnych zastępów anielskich.. Alleluja, alleluja, alleluja


Potem całują Ołtarz, pozdrawiają wiernych, robiąc w ich stronę skłon głową, i idą do Żertwiennika. Stojąc przed Żertwiennikiem, Kapłan okadza Dary, modląc się po cichu:

K. Boże, oczyść mnie grzesznego (3x).

Potem Diakon zwraca się do Kapłana, by wziął Welon z Darów.

D. Podnieś, ojcze.

Kapłan bierze Welon i kładzie na ramię Diakona.

K. Wznieście ręce wasze ku Miejscu Świętemu i błogosławcie Pana.

PROCESJA

Kapłan bierze Diskos i daje Diakonowi, który na palcu prawej ręki trzyma również kadzielnicę. Sam zaś bierze kielich i obaj wychodzą północnymi Drzwiami poprzedzani przez ministrantów niosących świece i stają przed Świętymi Wrotami zwróceni do ludzi.

D. Jego Świątobliwość Ojca naszego i Arcykapłana Powszechnego N., Papieża Rzymskiego, wielce błogosławionego N., Metropolitę (lub Arcybiskupa lub Biskupa danej eparchii), cały stan kapłański, diakoński i zakonny, niech wspomni Pan Bóg w Swoim Królestwie, w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków. 

K. Chronioną przez Boga ojczyznę naszą, władze państwowe i wojsko niech wspomni Pan...

D. Założycieli, dobroczyńców i parafian tej świątyni niech wspomni...

K. Was i wszystkich chrześcijan niech wspomni...

Chór kończy hymn Cherubinów.

* Amen. Aby urządzić przyjęcie Królowi wszechświata przychodzącemu w otoczeniu niewidzialnych zastępów anielskich. Alleluja, alleluja, alleluja.

Pierwszy wchodzi Diakon i, stojąc po prawej stronie, zwraca się do wchodzącego Kapłana.

D. Niech Pan wspomni twoje kapłaństwo w Królestwie Swoim.

Kapłan stawia Kielich na Ołtarzu i przyjmuje od Diakona diskos.

K. Niech Pan wspomni twój diakonat w Królestwie Swoim w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków.

Pobożny Józef zdjął z krzyża przeczyste Twoje Ciało, namaścił wonnościami, owinął czystym całunem i złożył w nowym grobie.

W grobie ciałem, w otchłani zaś duszą, jako Bóg, w raju z łotrem, a na tronie z Ojcem i Duchem Świętym byłeś, Chryste, wszystko wypełniający i nieogarnięty.

Piękniejszym od raju i naprawdę jaśniejszym od pałacu królewskiego pokazał się dla nas, Chryste, Twój życiodajny grób, źródło naszego zmartwychwstania.


Kapłan okadza duży Welon i okrywa nim Dary.

K. Pobożny Józef zdjął z krzyża przeczyste Twoje Ciało, namaścił wonnościami, owinął czystym całunem i złożył w nowym grobie.

Kapłan okadza Dary.

K. Panie, okaż Syjonowi łaskę w Swej dobroci, aby zostały odbudowane mury Jeruzalem, wówczas przyjmiesz ofiary prawe, dary i całopalenia, wówczas będą składać cielce na Twoim ołtarzu. 

Kapłan oddaje Kadzielnicę i zwraca się do Diakona.

K. Wspomnij mnie, bracie i współofiarniku.

D. Niech Pan wspomni twoje kapłaństwo w Królestwie Swoim. Pomódl się za mnie, ojcze święty.

K. Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego cię osłoni.

D. Tenże Duch towarzyszyć nam będzie przez wszystkie dni naszego życia. Wspomnij mnie, ojcze święty.

K. Niech Pan wspomni ciebie w Królestwie Swoim w każdym czasie, teraz i zawsze i na wieki wieków.

D. Amen.